En nog een telefoonhoesje

De telefoon van Erik is ingepakt, maar die van mij moest ook nog ergens in voordat hij in een rugzak gepropt wordt.
Het patroontje had ik natuurlijk al dus deze ging lekker snel. De machine blijft lastig werken met het zwarte materiaal, het plakt aan het voetje maar soms wel en soms niet. Daardoor is het stiksel op het zwarte spul niet zo netjes, de andere kleurtjes gaan wel lekker. Omdat het een hoesje voor de vakantie is heb ik er maar een rood-wit-blauwe vlag opgemaakt. ;- ) Daar gaat het stikken ook erg netjes mee, keurige zigzagjes met een goed transport. De zijkant afwerken met zigzag en stik-en-trek eronder gaat echter minder lekker. Foutje van mij is dat je stik-en-trek erg lastig uit een zigzagstiksel kunt verwijderen. Grrrr. Maar toch een aardig resultaat is het. Al zou ik liever een ander kleurtje hebben maar tsja, het zwart was ruim op voorraad dus daar moest ik het maar mee doen.

Een nieuw iphone hoesje

Erik kwam met de vraag of ik een hoesje kon maken voor de telefoon en een hoesje voor wat bankpasjes.
Nu dacht ik ineens aan dit fraaie hoesje wat ik laatst op sancho zag en aan het kunstleer dat we vorige week bij harrie in Enschede kochten. Dat is eigenlijk voor een PTT tas maar dat is toch pas een project voor een donkere winteravond dus ik kon best alvast een stukje nepleer gebruiken.
Voor de nieuwsgierigen hier meteen een fotootje en de rest van het verhaalte daarna ;-)

Even passen en meten met de liniaal en de telefoon. Proefje van papier geknipt en aan de slag. Wat is dat kunstleer leuk om mee te werken zeg. Supermakkelijk onder de borduurmachine, geen gedoe met stevig inspannen want het heeft al stevigheid van zichzelf. Het doel was een afsluitbaar en redelijk vuilafstotend hoesje voor de iphone met een plaats voor wat pasjes. Het vilten hoesje dat ik eerder maakte is vol in gebruik maar op vakantie niet echt handig omdat het vilt van alles aantrekt.

Dus snel naampje erop gemaakt en toen achter de naaimachine. Het rode kunstleer gaat als een tierelier onder het voetje door, het zwart plakt echter aan het voetje. Eerst wilde ik bij het gleufje voor het pasje een leuk sierstiksel maat het plakvoetje gooide roet in het eten, dit is opgelost door een streepje rood over het miskukel stiksel te maken. Geen kip die het ziet. Bij het zijstiksel ging het eerst ook mis maar gelukkig had ik het hoesje wat breed geknipt dus na het eerste lelijke stiksel door het plakvoetje heb ik een nieuw stiksel naast het mislukte gemaakt maar nu door stik-en-trek op het nepleer te leggen. Het stikken ging weer soepeltjes.

Toen moest het papier nog tussen het stiksel uit en mijn advies : knip het papier nooit lekker kort naast stiksel af. Ik kreeg het er echt niet goed uit. Maar.... aangezien het hoesje voor Erik was mocht hij ook een bijdrage leveren aan het project ;-) Hij heeft met een pincet het papier uit stiksel gepeuterd.





Toen ontdekte ik nog dat de achterkant van het rode nepleer wit was, en dat staat niet zo fraai bij het zwart natuurlijk maar ook hier is een oplossing voor.

Met watervaste stift de witte randjes zwart gemaakt. Hieronder het nieuwe resultaat.
Enne, dat grote potlood ligt er alleen maar onder om het hoesje goed op de foto te krijgen.

De apple family ingepakt in wolvilt

Het heeft even geduurd maar het hoesje voor de i-phone heeft een grote broer gekregen. Ook de i-pad is nu voorzien van een jasje van wolvilt.
Het is een leuk stel zo samen. Voor mijn machine heb ik een nieuw spoelhuis voor dik garen en het stikken met doorstikgaren boven en onder ging lekker.